RELACJE OSÓB Z OSTATNIEGO ROKU POKOJU PRZED WYBUCHEM NAJWIĘKSZEJ HEKATOMBY ZNANEGO NAM ŚWIATA - CZYLI II WOJNY ŚWIATOWEJ
"CHĘTNIE CHODZIŁEM DO MOJEJ SZKOŁY, GDZIE CIĄGLE SIĘ COŚ DZIAŁO. WŁAŚNIE TA SZKOŁA WYCHOWYWAŁA MNIE NA MYŚLĄCEGO I WIERNEGO SWOJEJ OJCZYŹNIE OBYWATELA. KAŻDEGO PONIEDZIAŁKU ODBYWAŁO SIĘ ROZPOCZĘCIE NOWEGO TYGODNIA UROCZYSTYM APELEM. STALIŚMY SZEREGAMI NA DŁUGIM KORYTARZU PIERWSZEGO PIĘTRA, POCZET SZTANDAROWY ZŁOŻONY Z WYSOKICH UCZNIÓW PEDAGOGIKUM WNOSIŁ SZTANDAR NASZEJ SZKOŁY. ŚPIEWALIŚMY WTEDY PIEŚŃ: "WSZYSTKO CO NASZE POLSCE ODDAMY. W NIEJ TYLKO ŻYCIE, WIĘC IDZIEM ŻYĆ. ŚWITY SIĘ BIELĄ, OTWÓRZMY BRAMY. HASŁO WYDANE, WSTAŃ W SŁOŃCE IDŹ!. RAMIĘ PRĘŻ, SŁABOŚĆ KRUSZ. DUCHA TĘŻ, W OJCZYŹNIE SWOJEJ SŁUŻ. NA JEJ ZEW, W BÓJ, CZY W TRUD, PÓJDZIE NASZ HARCERZY POLSKICH RÓD".
RELACJA JANA MARCINKOWSKIEGO z KIELC
"WAKACJE BYŁY NORMALNE. PO RAZ PIERWSZY BRAŁAM UDZIAŁ W OBOZIE HARCERSKIM, ZORGANIZOWANYM PRZEZ NASZĄ UKOCHANĄ PROFESORKĘ/POLONISTKĘ. NIEZAPOMNIANE PRZEŻYCIA: WARTY NOCNE, PODCHODY, OGNISKA WIECZORNE, BUDZENIE ECHA W GÓRACH... POCZUCIE SWOBODY NA TLE PRZEPIĘKNEJ PRZYRODY NAD JEZIOREM ŻARNOWIECKIM, WSCHODY I ZACHODY SŁOŃCA, NASŁUCHIWANIE ŚPIEWU PTAKÓW NOCNYCH, DALEKIE WĘDRÓWKI PIESZE Z KARTOSZYNA DO WEJHEROWA PO ZAKUPY I LATO, OBŁĘDNIE UROCZE LATO WOLNE OD JAKICHKOLWIEK KŁOPOTÓW"
WSPOMNIENIA BARBARY KUBICKIEJ Z CZĘSTOCHOWY Z OSTATNICH DNI SIERPNIA 1939
"STAŁO SIĘ TO 17 WRZEŚNIA. SOWIECI PRZEKROCZYLI NASZE GRANICE. WSZYSCY BYLI ZASKOCZENI I OBURZENI - JAK ONI MOGLI TO ZROBIĆ? (...) MUSZĘ ZAZNACZYĆ, ŻE TAKIEGO WOJSKA JAKIE MIELI SOWIECI TO NIKT NIE WIDZIAŁ. ROZPACZ BYŁO PATRZEĆ NA TĘ ZBIERANINĘ. ŻOŁNIERZ WYSOKI MIAŁ SZYNEL DO KOLAN, A TEMU MAŁEMU SZYNEL PLĄTAŁ SIĘ DO KOSTEK. ŻADEN Z NICH NIE MIAŁ BUTÓW ZE SKÓRY, TYLKO JAKIŚ SZMACIANE. A KARABINY WISIAŁY NA PRZERÓŻNYCH SZNURKACH. (...) NIEDALEKO KRZEMIEŃCA W BIAŁO KRYNICY MIEŚCIŁ SIĘ 12 PUŁK UŁANÓW. BYŁ TO WSPANIAŁY PUŁK. PODZIWIALIŚMY DOBRYCH ŻOŁNIERZY W CZASIE KAŻDEGO ŚWIĘTA - 3 MAJA CZY 11 LISTOPADA. WSZYSTKIE DEFILADY BYŁY NADZWYCZAJNE. NA ŻOŁNIERZACH MUNDURY LŚNIŁY - NIE TYLKO BUTY, ALE NAWET GUZIKI. DLATEGO MIESZKAŃCY NASZEGO MIASTA BYLI PRZYZWYCZAJENI DO INNEGO WIDOKU WOJSKA. CO ZA IRONIA LOSU TACY SZMATŁAWCE WSTĄPILI W NASZE GRANICE, ZAGARNĘLI NASZĄ ZIEMIĘ I JESZCZE ZACZĘLI PANOSZYĆ SIĘ I RZĄDZIĆ JAK SZARE GĘSI"
WSPOMNIENIA WANDY SĘKOWSKIEJ-MYŚLIWIEC z KRZEMIEŃCA
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz